• Fleur van der Put

Het wonen buitenaf

Ruud vroeg me of ik bij hem wilde wonen. Voor mij was het vanaf het begin van onze relatie al vanzelfsprekend dat dat zou gaan gebeuren. Hij had een huis naast zijn bedrijf gekocht en zou volgende zomer het huis gaan verbouwen. Ik wilde wel op zoek gaan naar een huis, maar dat zou een moeilijke zoektocht worden gezien mijn budget, leeftijd en de wachttijd voor een sociale huurwoning. Gekscherend zei een vriendin dat ik met hem mijn huurprobleem had opgelost.

Veel ervaring met het agrarische leven had ik niet en had er ook weinig voorstelling van. Van mijn veertiende tot mijn zestiende had ik voor in de vakanties en weekenden een bijbaantje bij een kweker, waar ik tot mijn achttiende ook heb opgepast op zijn kinderen. Ik wist dat je als kwekersvrouw op een prachtige plek in de natuur zou mogen wonen, je partner altijd in de buurt is en dat werk wel prioriteit nummer één is. Het leven van een kweker gaat absoluut niet alleen maar over rozen, of hyacinten in mijn geval.

Na een zomer hard werken in het huis was het zo ver. Samenwonen met mijn kweker! In de zomer trokken we het hele huis kaal op de keuken na en bouwden het met behulp van mijn schoonmoeder en zwager helemaal op. We bedachten en maakten zelf de badkamer, er kwam een dakkapel en ik leefde mij uit met de kleuren en inrichting. Aan het eind van de zomer moest het af zijn omdat mijn partner dan weer het bloemenseizoen in zou gaan. Na vier maanden was het dan eindelijk klaar, al ben je nooit klaar natuurlijk. Er zijn nu alweer zoveel meer klusjes gedaan sinds we erin wonen!

Toen ik nog bij mijn ouders thuis woonde kreeg ik al mee hoe het is om een kweker te zijn. Ruud kon niet vaak bij mij blijven slapen in het seizoen omdat hij in de buurt van het bedrijf wilde blijven, maar andersom kon het gelukkig wel. Soms hadden we afgesproken en dan kwam er iets tussen in het bedrijf waardoor we elkaar niet konden zien. Na een jaar op en neer rijden, al was er maar een kwartier reistijd tussen ons in, keken we er enorm naar uit om bij elkaar thuis te komen. Dat ging eigenlijk heel geleidelijk, al was het voor ons beiden wennen om elke nacht naast elkaar te slapen en een weg te zoeken in het huis. Het voelde vanaf moment één al als ons huis, maar erin wonen is toch anders.

Er zijn veel leuke en minder leuke kanten aan het kwekersleven en dat wil ik graag toelichten. De nadelen zijn:

  1. De constante vragen of ik ook mee ga werken in het bedrijf: nee, dat doe ik niet. Ik heb mijn eigen werk, al vind ik het niet erg om af en toe te helpen!

  2. De wind: het waait hier veel harder omdat we buitenaf wonen. Daardoor hoor je de wind veel. In het begin was dat voor mij erg wennen. Ik was ervan overtuigd dat de boom in de tuin tegen het huis zou aanwaaien, maar dat is inmiddels wel gewend. Zoals ik in mijn vorige blogbericht schreef, soms ben ik een watje.

  3. In het hoofdseizoen zijn er veel momenten alleen. Ik heb het geluk dat mijn partner op zondag (op een paar kleine klusjes na) vrij is, maar dit is zeker een luxe in het vak. In het seizoen werkt hij zo’n 70-80 uur per week. ’s Ochtends vroeg gaat hij eruit en werkt tot aan het avondeten en daarna soms ook nog.

  4. De stress: bloemen zijn een dagproduct. Dat betekent dat het werk die dag af moet. Soms gebeuren er onvoorziene dingen als bijvoorbeeld een blessure of een onderdeel uit de productielijn dat stuk gaat. Het wordt altijd wel opgelost, maar gaat gepaard met een hoop gedoe en stress. Veel moet wijken voor de bloemen, maar daardoor kunnen we wel op zo’n prachtige plek als dit wonen.

  5. Het OV: het OV is ver weg. De dichtstbijzijnde bushalte is 1,5km verderop. Als vriendinnen langskomen moet ik hen van het station ophalen, omdat zij niet in de buurt wonen.

Voor mij zijn de nadelen geen dealbrekers, ik neem ze zoals ze zijn. Ik vind het zijn van een kwekersvrouw namelijk erg fijn, het geeft mij veel geluk en ik ben er trots op om een kwekersvrouw te zijn. Dit is ook wel af te lezen aan de voordelen:

  1. Altijd bloemen in huis: Ruud komt vaak thuis met bloemen die net even te ver zijn om te veilen óf met bloemen die hij heeft gekregen van zijn vertegenwoordigers. Onwijs gezellig, ik ben namelijk gek op bloemen.

  2. Wonen op een prachtige locatie: elke dag als ik naar buiten kijk ben ik dankbaar voor de plek waar ik woon. Elke dag is het uitzicht anders door het weer én de veranderingen op de bollenvelden.

  3. Ik zie mijn partner veel: doordat hij bij huis werkt zie ik hem elke pauze op de dagen en momenten dat ik thuis ben. Ik werk vaak ’s middags en daardoor lunchen we veel samen. Dat is enorm gezellig. De avonden zijn vaak heerlijk samen op de bank of spelen we spelletjes. Beiden zijn we erg gesteld op thuis zijn dus dat kan heerlijk samen. Regelmatig rijd hij op de fiets of heftruck voorbij en dan doen we vaak een hysterisch zwaai-momentje.

  4. Leuke buren: het contact met de buren is veel gemoedelijker dan dat ik had verwacht. Nu wonen wij naast mijn zwager en zijn gezin (de broer van mijn partner met wie hij samen het bedrijf runt) en mijn schoonmoeder. Met zijn drieën naast het bedrijf wonen is echt top. We lopen zo bij elkaar binnen, helpen elkaar waar nodig en vrijwel dagelijks zie ik mijn tweejarige nichtje en babyneefje groeien. Dat vind ik heel erg gaaf!

  5. Verbondenheid met de natuur: door de plek waar ik woon voel ik mij meer verbonden met de natuur dan ooit. Ik kijk uit over de bollenvelden en tegen het bos aan. Dat zorgt ervoor dat ik meer dankbaar en voor de natuur en dus meer verbonden voel. Hierdoor maak ik steeds meer bewustere en groene keuzes en daar ben ik trots op.

  6. Meegaan naar de veiling en bloemenshows: ik doe mijn naam eer aan. Ik ben gek van kleuren en bloemen. Soms mag ik mee naar de veiling om bloemen weg te brengen of naar een bloemenshow en dat is echt zo enorm leuk. Het is iets simpels, maar ik vind het fantastisch dat ik mee mag!

Ik ben enorm dankbaar voor de plek waar ik mag wonen samen met de liefde van mijn leven. Een kwekersvrouw zijn is niet altijd even leuk, maar ik krijg er zoveel voor terug. Dagelijks geniet ik van deze plek. Vroeger wilde ik graag in de stad wonen, maar daar begrijp ik nu niks meer van. De natuur is zoveel mooier en ik ben hier onwijs gelukkig!

1 keer bekeken0 reacties

Recente blogposts

Alles weergeven

Naar binnen kijken

Nee, ik bedoel niet naar binnen gluren bij de buren, maar naar binnen kijken naar jezelf. Dat is iets wat ik de afgelopen week weer deed doordat mijn lichaam mij weer even terugfloot. Altijd als ik mi

Haat-liefde verhouding met sociale media

Ik ben fan van sociale media. Met name Instagram en YouTube. Het inspireert mij in mijn creativiteit, kan mij helpen met mentale gezondheid én leert mij nieuwe dingen zoals onder andere voeding. Maar

 
  • Instagram

©2020 door Fleurise. Met trots gemaakt met Wix.com