• Fleur van der Put

Hoe het watje een held werd

[15:05, 5/4/2020] U: Er zit een wesp boven en nu durf ik niet naar beneden ☺️ [15:05, 5/4/2020] U: Wil je m wegjagen? [15:14, 5/4/2020] U: Nevermind tho [15:14, 5/4/2020] U: Opeens wastie weg

Bovenstaande appjes heb ik verstuurd. Naar Ruud. Omdat ik een bang was. Ik vind wespen per definitie niet heel erg, maar wel als ik daardoor een kamer niet meer uit kan omdat er een dreigende wesp op mij af komt. Laat ik het verhaal beginnen bij het begin en niet bij de appjes. Het is middag en zojuist is mijn knutselkamer door Ruud en mijn zwager met behulp van een heftruck en een open raam naar boven getild. De tafel staat nog op zijn kant. Ik heb er viltjes onder geplakt en nu wacht ik totdat Ruud terugkomt en we de tafel rechtop kunnen zetten. Little did I know dat dat wat langer zou gaan duren dan ik had verwacht. Ik keek om mij heen naar de kamer die wij dit weekend hebben ingericht als mijn “knutselkamer” en ik voel mij trots. Heel even sta ik stil bij dit moment en geniet er van. Dan besef ik mij dat ik toch nog wel even moet wachten op Ruud dus ik wil naar beneden gaan. Precies op dat moment komt er een wesp de overloop op gevlogen. Hij gaat in mijn richting dus ik deins terug, ik ben altijd wat terughoudend als het gaat om wespen. Dit komt denk ik omdat er ooit een tussen mijn deken heeft gelegen en ik nog de prikjes in mijn rug voel als ik er aan denk. Niet echt getraumatiseerd, maar sindsdien wel gezworen om nooit meer geprikt te gaan worden door een wesp. Terwijl ik terug mijn knutselkamer in ga blijft de wesp een soort waken op de overloop. Ik doe verschillende pogingen om er langs te komen, maar hij blijft dan op mij afkomen en ik wil dat helemaal niet. Ik praat zelfs tegen de wesp, maar helaas. Dan heb ik het voor elkaar dat ik van de knutselkamer naar de badkamer kan, maar ook dat is geen goede optie. Nu kan ik helemaal niet zien waar de wesp is of wat hij doet. Telkens als het zoemen stopt denk ik in gang te kunnen komen maar dan word hij weer actief. Ik besluit terug te gaan naar de knutselkamer, want daar ligt mijn telefoon. Daar app ik Ruud maar die reageert natuurlijk helemaal niet terug, want hij is gewoon aan het werk. Wat voor mijn gevoel drie kwartier duurt blijkt achteraf een kwartier te zijn. Maar de wesp is in geen velden of wegen meer te zien en even ben ik bang dat hij de slaapkamer is ingevlogen en zich lekker in mijn bed heeft genesteld maar snel ga ik naar beneden. Ik pak mijn boek en ga in mijn hangmat liggen lezen. De volgende dag loop ik na mijn ontbijt de slaapkamer weer in om mij om te gaan kleden. Op de grond voor de kledingkast loopt de wesp en ik maak direct een plan. Ik ben een watje dus in plaats van de wesp proberen te vangen graai ik een boek uit mijn boekenkast en laat deze op de wesp vallen. Nu ik dit zo type zie ik zelf ook in hoe cru dat eigenlijk klinkt. Maar goed de wesp geplet onder mijn boek en ik voel mij een held omdat ik mijzelf heb gered. Als ik dit tegen Ruud zeg lacht hij zoals gewoonlijk mij uit om mijn kneuzigheden, maar ik ben een trotse kneus dus het doet mij niets.

0 keer bekeken0 reacties

Recente blogposts

Alles weergeven

Naar binnen kijken

Nee, ik bedoel niet naar binnen gluren bij de buren, maar naar binnen kijken naar jezelf. Dat is iets wat ik de afgelopen week weer deed doordat mijn lichaam mij weer even terugfloot. Altijd als ik mi

Haat-liefde verhouding met sociale media

Ik ben fan van sociale media. Met name Instagram en YouTube. Het inspireert mij in mijn creativiteit, kan mij helpen met mentale gezondheid én leert mij nieuwe dingen zoals onder andere voeding. Maar

 
  • Instagram

©2020 door Fleurise. Met trots gemaakt met Wix.com